Ik maak er geen geheim van: ik werk graag samen met ChatGPT.
Niet om sneller teksten te produceren, maar om scherper te denken. Als persoonlijk assistent gebruik ik AI als sparringpartner, spiegel en hulpmiddel om helder te krijgen wat er écht speelt, vooral wanneer keuzes niet meteen duidelijk zijn.
Dat gebeurde onlangs toen ik werd getagd in een vacature. Er werd gevraagd om een korte motivatie en een profiel. Op papier leek het een logische match. Ik legde de vacaturetekst voor, beschreef wie ik ben en wat ik doe, en samen met ChatGPT ontstond er een sterke, kloppende motivatie.
Maar toch voelde ik weerstand. Dat bracht me bij een andere vraag.
Wat het gevoel mij vertelde
In plaats van dat gevoel weg te duwen, deed ik wat ik ook in mijn werk doe: ik vertraagde.
Ik stelde mezelf niet de vraag “hoe maak ik dit beter?”, maar “waarom voelt dit niet zuiver?” Door dat te onderzoeken, met AI als sparringpartner, werd het mij duidelijk. Het thema van de opdracht raakte mijn kern niet.
Als persoonlijk assistent werk ik vanuit overzicht, rust en structuur. De rode draad in mijn werk zijn inclusiviteit, volwaardig meedoen en het creëren van helderheid. Ik breng overzicht en structuur, juist in situaties waarin belangen, mensen en verwachtingen door elkaar lopen.
Wanneer een opdracht daar te ver vanaf staat, ontstaat er ruis. Dat gaat ten koste van mijn betrouwbaarheid, hoe goed de uitvoering ook is.
Niet elke kans is een match
De conclusie was helder: ik besloot niet te reageren. Niet omdat de opdracht niet waardevol is, maar omdat hij niet van mij is. Dat is geen gemiste kans, maar professioneel kiezen. Een nee die voortkomt uit afstemming. Een hele bewuste keuze.
Dit is precies waar mijn werk als persoonlijk assistent begint. Soms direct met uitvoeren, maar wanneer het nodig is eerst met verhelderen. Ik stel dan de vraag achter de vraag. Samenwerken met een PA is voor mij meer dan een lijst met taken, het draait om congruentie tussen wie je bent, wat je doet en wat je uitdraagt.
Sparren als manier van werken
Die manier van werken herken ik ook in mijn samenwerking met AI.
Ik gebruik ChatGPT niet om beslissingen vóór mij te nemen, maar als sparringpartner om mijn gedachten te ordenen en te verscherpen.
Door de juiste vragen te stellen, wordt zichtbaar welke aannames meespelen en waar keuzes voor mij wel of niet passend zijn. Daarbij blijf ik zelf aan het stuur en neem ik de ruimte om door te vragen. En dat betekent dat ik kritisch naar mijn eigen denkproces kan kijken.
Net als in de samenwerking met een persoonlijk assistent draait het niet om snelheid of kant-en-klare oplossingen, maar om het stellen van de kernvraag achter de behoefte.
Op mijn Praktisch-pagina beschrijf ik hoe deze manier van werken er concreet uitziet.
Goede vragen maken het verschil
Diezelfde dynamiek zie ik dus terug in het werken met AI.
De kwaliteit van de uitkomst wordt bepaald door de kwaliteit van de vraag. Wie vraagt om snelheid, krijgt snelheid; wie vraagt om verdieping, krijgt inzicht. AI neemt geen beslissingen over, maar helpt ze zichtbaar te maken, mits je bereid bent de juiste vragen te stellen en kritisch te blijven kijken naar het antwoord.
Ik werk met ChatGPT. Meer informatie over deze AI-tool is te vinden via OpenAI.
Previous Post
Next Post